ဆဲလ်သည် အေးမောင်းသော လေပေါ်မှ အေးစက်သော လေလေးများနှင့် ချိုမွှေးသော ဂျက်စီဖလာဝဲ အနံ့များကို ယူလာပေးသည်။ ဆဲလ်ရှိ လေများသည် သစ်ပင်များ၏ ထိပ်ပိုင်းများကို ရွှေရောင်ဖြစ်စေပြီး ချီဆန်တီမမ်များသည် တစ်ပြီးနောက် တစ်ပြီး ပေါ်ထွက်လာကြသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် လေးထောင်နှစ် ကျော်ကြာမှ အောက်တိုဘာလ ၉ ရက်နေ့တွင် ကျင်းပသည့် ဒေါ်ဘယ်နိုင်န် ပွဲတော်ကို နှိုက်ခေါ်ကြသည်။
ကိန်းဂဏန်း ၉ သည် ယင်း အားဖော် ကိန်းဂဏန်း အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပါသည်။ ကိန်းဂဏန်း ၉ နှစ်ခု ထပ်တဲ့အခါ ဤပွဲတော်ကို နှစ်ခုထပ်သော ကိန်းဂဏန်း ၉ ပွဲတော်ဟု ခေါ်ကြပါသည်။ တရုတ်ဘာသာစကားတွင် “ကိန်းဂဏန်း ၉” ဟူသော စကားလုံးသည် “ရှည်လျားစွာ တည်မြေ့ခြင်း” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို ဖော်ပေးသည့် စကားလုံးနှင့် အသံထပ်နေသောကြောင့် ရှေးခေါင်းဆောင်များက ဤပွဲတော်ကို အသက်ရှည်ခြင်း အဓိပ္ပာယ်ဖော်ပေးသည့် အလှပသော အဓိပ္ပာယ်ဖော်ပေးခဲ့ကြပါသည်။ မြင့်မားသော နေရာများသို့ တက်ရောက်၍ ဝေးလေးသော မြင်ကွင်းများကို ကြည့်ရှုခြင်း၊ ချရီဇန်သီမီ ပန်းများကို ကြည့်ရှုခြင်းနှင့် လက်ဖက်ရည်သောက်ခြင်း၊ ဒော်ဂ်ဝုဒ် အကွဲများကို ဝတ်ဆင်ခြင်း စသည့် ရိုးရာဓလေ့များကို နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ၍ လက်ဆင်းကြပါသည်။ ဤရိုးရာဓလေ့များသည် ရှေးခေါင်းဆောင်များ၏ ဆဲလ်သော ရောင်စဉ်များကို ချစ်မြတ်နုံးခြင်းကို ဖော်ပေးသည့်အပြင် ကျန်းမာသော အသက်ရှည်ခြင်းနှင့် ချစ်ခြင်းများကို အမြဲတမ်း ထိန်းသိမ်းနေနိုင်ရန် ဆန္ဒများကိုလည်း ဖော်ပေးပါသည်။
အထက်တန်းခေတ်က ကျောက်ခေတ်မှစ၍ နှစ်စဥ် သုံးရက်နေ့တွင် လူများသည် မြင့်မားသောနေရာများသို့ တက်ရောက်ကြပြီး မြို့ပုံမှ အေးချမ်းသော ဆုံးရှုံးမှုများကို ကြည့်ရှုကြသည်။ သူတို့သည် ဒေါ်ဂူဒ်ဝုဒ် အက်စ်ပရစ်ဂ်များကို စုဆောင်း၍ ဝတ်ဆင်ကြပြီး မျှော်လင့်ချက်များကို ဖော်ပြကြသည်။ ခရစ္စန္တမမ်များကို ကြည့်ရှုကြပြီး ခရစ္စန္တမမ် အရက်ကို သောက်သုံးကြပြီး ပန်းများ၏ အနံ့များကြားတွင် ငြိမ်းချမ်းမှုကို ဆောင်ကြဉ်းကြသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဓလေ့ထုံးတမ်းများစွာသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း ရိုးရှင်းလာခဲ့သော်လည်း သုံးရက်နေ့၏ အဓိက စိတ်ဓေတ်များသည် မပြောင်းလဲခဲ့ပါ။ ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် တရုတ်နိုင်ငံသည် သုံးရက်နေ့ကို "အသက်အရွယ်များသော လူများအတွက် နေ့" အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ပြီး ဤရှေးဟောင်းနေ့သည် ခေတ်မှီအသေးစိတ်အဓိပ္ပာယ်များကို ရရှိခဲ့သည်။ ထိုနေ့မှစ၍ သုံးရက်နေ့သည် အသက်အရွယ်များသော လူများကို လေးစားခြင်းနှင့် မိသားစုအကျိုးကို အထူးအလေးထားခြင်းအတွက် နေ့ဖြစ်လာခဲ့သည်။
EN